Սովորում ենք՝ քննարկելով #2

Մետ մեկ ամիս առաջ մեկնարկեց Երիտասարդ Լրագրողների Առցանց Ակումբի նոր ծրագիրը՝ «Սովորում ենք՝ քննարկելով»: Առաջին գրառման մեջ անդրադարձանք այն բանին, թե ինչ կարևոր կետերի ու թեկուզև մանրուքների պիտի լրագրողները ուշադրություն դարձնեն հաշմանդամների մասին գրելիս: Մեկնաբանություններում մտքերի «առևտուր» արեցինք ու ամփոփեցինք մեր իմացածն ու չիմացածը:

Այժմ սկսում ենք մեր երկրորդ քննարկումը՝ այս անգամ ուղղելով այն դեպի մեկ այլ հարթակ: Քննարկման թեմային կարող եք ծանոթանալ մի փոքր ուշ, իսկ մինչև այդ հիշեցնենք՝
«Սովորում ենք՝ քննարկելով» նախագծի ընթացքում մենք պարբերաբար կհրապարակենք լրագրողական էթիկայի խախտումներով հոդվածների, պատմությունների, ռադիոնյութերի կամ հեռուստառեպորտաժների օրինակներ, իսկ դուք կփորձեք նկատել էթիկայի խախտումներն ու հայտնել այդ մասին մեկնաբանություններում(մենք նույնպես կմասնակցենք քննարկմանը): Իսկ շատերի կողմից սիրված «կարծիքների բախում»-ից խուսափելու համար առաջարկում ենք հետևել ներքոհիշյալ կանոնիկներին՝

• խուսափեք որևէ մեկին, այդ թվում՝ մեկդ մյուսին կամ հոդվածի հեղինակին վիրավորական խոսքեր ասելուց. հիշեք՝ մեր նպատակը սովորելն է :)
• աշխատեք գրել հայատառ, որպեսզի ձեր կարծիքը ավելի լուրջ և ծանրակշիռ դեր ունենա
• մի փորձեք երևալ ավելի խելացի, քան՝ կաք, և խոսել այն բաներից, որոնցից գաղափար չունեք
• և մի գրեք Anonimous-ի ներքո, որպեսզի հասկանանք, որ մարդ եք :)

Վերհիշեցինք կանոնները, իսկ հիմա՝ սկսենք: Հիշեք՝ ինչքան շատ քննարկում, այնքան շատ գիտելիք լրագրության ոլորտում:

Պատմում է լրագրող, մեդիա փորձագետ Մեսրոպ Հարությունյանը:

«2011 թվականին Հայաստանի լրատվամիջոցներում ամենից շատ քննարկվող թեմաներից մեկը մանկապղծության մեջ մեղադրվող, Ախթալայի լեռնահարստացուցիչ ֆաբրիկայի սեփականատեր, մեծահարուստ Սերոբ Տեր-Պողոսյանի դատավարությունն էր:
Երբ դատաքննությունը նոր-նոր սկսվում էր, դատարանը որոշեց նիստերն անցկացնել դռնփակ: Դատարանի նման որոշումը սկզբնական շրջանում որոշ դժգոհություններ առաջացրեց լրատվամիջոցների մի քանի ներկայացուցիչների շրջանում: Դժգոհողները կարծում էին, որ գործն այնպիսի հասարակական հնչեղություն ունի, որ չի կարելի այն դռնփակ անցկացնել, և որ հասարակությունը պետք է իմանա, թե ինչ է կատարվել իրականում:

Համարյա նույն ժամանակաշրջանում Երևանում մի այլ դատավարություն էլ էր ընթանում, այս անգամ կապված թրաֆիքինգի մեղադրանքի հետ. մեղադրյալ կինը սեռական շահագործման էր ենթարկել անչափահասի՝ ստիպելով վերջինիս զբաղվելու մարմնավաճառությամբ: Ընդ որում, այս դատավարությունը, որ նույնպես արտառոց էր, այնքան հասարակական ուշադրության չարժանացավ, որքան հիշատակված առաջինը: Քիչ լրատվամիջոցներ էին այն լուսաբանում և լուսաբանում էին ոչ պարբերաբար:

Սակայն այս դատավարության լուսաբանումներից մեկում, այն էլ հեռուստատեսությամբ , հնչեց թրաֆիքինգի զոհ այդ անչափահաս աղջկա անունը, ազգանունը, բնակության հասցեն: Մի խոսքով տվյալներ, որոնցով հանգիստ կարելի էր նույնականացնել զոհին: Տուժածի փաստաբանը բողոքեց հեռուստաընկերության ղեկավարությանը: Սակայն, դա այլևս ոչինչ չէր կարող փոխել»:

Ծանոթացա՞ք պատմությանը, նկատեցի՞ք, որ համեմատված էին երկու նմանատիպ իրավիճակներ թրաֆիքինգի հետ կապված, տեսա՞ք խախտումներ, ունե՞ք կարծիք...Ուրեմն սկսենք քննարկումը: Որպեսզի թեմայից չշեղվեք, մենք ձեզ կօգնենք՝ տալով մի քանի հարց, որոնց միջոցով ավելի կանոնակարգված կարծիք կհայտնեք:

Փորձեք ձեր մեկնաբանությունում ներառել այս հարցերի պատասխանները՝

   1. Առաջին դեպքում դատարանն ինչքանո՞վ ճիշտ վարվեց՝ անցկացնելով դռնփակ դատավարություն ու լրատվամիջոցներին ու հասարակությանը անտեղյակ թողնելով իրադարձությանը: Ի՞նչ նպատակ ուներ դա:

   2. Երկրորդ դեպքում հեռուստաընկերության հնչեցրած տեղեկություններն ինչքանո՞վ էին արդարացված:

   3. Որպես լրագրող ի՞նչ կանեիր դու վերոհիշյալ երկու իրավիճակներում:

©  Մեսրոպ Հարությունյանի հոդվածը վերցված է «Ինտերնյուս» ՀԿ-ի «Լրագրողական էթիկա» գրքից:

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Կարդացի և... հաղթեցի

«Կարդացի և...» ստեղծագործական շարադրությունների մրցույթի հաղթողներն արդեն հայտնի են:
Ապրիլի 7-ին տեղի ունեցած մրցանակաբաշխության ժամանակ Երիտասարդ լրագրողների առցանց ակումբը և «Զարթոնք 89» ՀԿ-ն ներկայացրին հաղթողներին: Սակայն մինչև բուն մրցանակաբաշխությունը, շորթ լիսթում ընդգրկված մասնակիցները ներկայացան, ինչպես նաև տեղում կազմակերպվեց փոքրիկ  խաղ-մրցույթ, որի հաղթողը ՝ Անի Ամսեյանը, արժանացավ անակնկալ մրցանակի:

Հատուկ մրցանակի արժանացավ մրցույթի ամենաշատ դիտված նյութը՝  Մերի Փիրուզյանի «Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել » ստեղծագործությունը, որն ուներ 1566 դիտում:

Երրորդ հորիզոնականը զբաղեցրեց Արմինե Գրիգորյանի «Թիմ Թալեր կամ Վաճառված Ծիծաղ» շարադրությունը, իսկ երկրորդ տեղում էր Սոնա Արսենյանը՝ իր «Կարդացի և... կարդում եմ » ստեղծագործությամբ:
Գլխավոր մրցանակին՝ էլեկտրոնային գրքին արժանացավ Թաթուլ Ղազարյանի «Եթե հանդիպեի իմ սիրելի հերոսին» ստեղծագործությունը:
Հաղթողը նշեց, որ շատ ուրախ է իր հաղթանակի համար  և որպես շարադրության լրացում ներկաներին  ցույց տվեց  իր ձեռքի աշխատանքները, որոնք  պատրաստել էր գիրքը կարդալուց անմիջապես հետո` տպավորության տակ:
Բոլոր մասնակիցները արժանացան անակնկալ նվերների, որոնք տրամադրել էին  «Զարթոնք 89» ՀԿ-ն և  «Նոյյան Տապան»  լրատվական կենտրոնը:
Ստորև ներկայացնում ենք նկարներ միջոցառումից:

առցանց ակումբ, Կարդացի և, Մրցույթներ,

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

«Կարդացի և…»-ն ավարտվում է

Հարգելի  «Կարդացի և…» մրցույթի մասնակիցներ, սիրով տեղեկացնում ենք ձեզ, որ  Զարթոնք-89 հասարակական կազմակերպության և Երիտասարդ լրագրողների առցանց ակումբի կողմից ընտրվել են մրցույթի լավագույն 20 աշխատանքները: Ստորև ներկայացնում ենք պատահական հերթականությամբ.

1. Արմինե Գրիգորյան: Թիմ Թալեր կամ վաճառված ծիծաղ
2. Սոնա Արսենյան: Կարդացի և… կարդում եմ
3. Վահե Ասիրյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
4. Նաիրի Հարությունյան: Ո՞ր գրքում կուզենայի ապրել
5. Աստղիկ Առաքելյան: Ո՞ր գրքում կցանկանայի ապրել
6. Մարիամ Զաքարյան: Եթե հանդիպեի իմ սիրելի հերոսին
7. Դավիթ Խաչատրյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
8. Զառա Թորգոմյան: Գիրք, որը սովորեցրեց ապրել
9. Անի Ամսեյան:  Եթե հանդիպեի իմ սիրելի հերոսին
10. Թաթուլ Ղազարյան: Եթե հանդիպեի իմ սիրելի հերոսին
11. Եվա Պողոսյան:  Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
12. Հրաչյա Թարփոշյան:  Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
13. Լիլիթ Գևորգյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
14. Մերի Փիրուզյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
15. Րաֆֆի Մուշեղյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
16. Տիգրան Պետրոսյան:  Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
17. Արման Ավետիսյան: Գիրքը, որ սովորեցրեց ինձ ապրել
18. Մելանյա Պողոսյան:  Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
19. Ավետիս Հարությունյան:  Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել
20. Լուսինե Քեշիշյան: Եթե հանդիպեի իմ սիրելի հերոսին

Երիտասարդ լրագրողների առցանց ակումբը տեղեկացնում է, որ այս աշխատանքները ընտրվել են իրենց օրիգինալության, անկեղծության ու զգացմունքայնության, գրելաոճի, խնդիրը վեր հանելու կարողության, գեղարվեստական լուծումների ու իհարկե` գրագիտության համար: Ընտրությունը կատարվել է առցանց ակումբի աշխատակիցների ու  պրոֆեսսիոնալ ժյուրիի կողմից: Հիշեցնենք, որ այս 20 աշխատանքներից ընտրվել են նաև մրցույթի հաղթողներն ու այդ աշխատանքներին գումարվել է ամենաշատ դիտված աշխատանքը: Իսկ թե ովքեր են հաղթողները պարզ կլինի սույն թվականի ապրիլի 7-ին: Այս քսան մասնակիցներին ու նաև մրցույթով հետաքրքրվողներին ու ներկայանալ ցանկացողներին սիրով կսպասենք Նոյյան Տապան լրատվական կենտրոնում(հասցե` Իսահակյան 28),  13:00-ին: Հարցերի դեպքում  գրեք armolimp@gmail.com  էլ. հասցեին, սիրով կպատասխանենք:

Հարգանքներով` Երիտասարդ լրագրողների առցանց ակումբ:

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Սովորում ենք՝ քննարկելով #1

Երիտասարդ Լրագրողների Առցանց Ակումբը սկսում է առցանց մինինախագիծ՝ «Սովորում ենք՝ քննարկելով»: Նախագիծը կոչված է առցանց քննարկումների միջոցով ծանոթացնել ձեզ լրագրողական էթիկայի առանցքային կանոններին:

«Սովորում ենք՝ քննարկելով» նախագծի ընթացքում մենք պարբերաբար կհրապարակենք լրագրողական էթիկայի խախտումներով հոդվածների, ռադիոնյութերի կամ հեռուստառեպորտաժների օրինակներ, իսկ դուք կփորձեք նկատել էթիկայի խախտումներն ու հայտնել այդ մասին մեկնաբանություններում(մենք նույնպես կմասնակցենք քննարկմանը): Իսկ շատերի կողմից սիրված «կարծիքների բախում»-ից խուսափելու համար առաջարկում ենք հետևել ներքոհիշյալ կանոնիկներին՝

• խուսափեք որևէ մեկին, այդ թվում՝ մեկդ մյուսին կամ հոդվածի հեղինակին վիրավորական խոսքեր ասելուց. հիշեք՝ մեր նպատակը սովորելն է :)
• աշխատեք գրել հայատառ, որպեսզի ձեր կարծիքը ավելի լուրջ և ծանրակշիռ դեր ունենա
• մի փորձեք երևալ ավելի խելացի, քան՝ կաք, և խոսել այն բաներից, որոնցից գաղափար չունեք
• և մի գրեք Anonimous-ի ներքո, որպեսզի հասկանանք, որ մարդ եք :)

Այսքանը: Նյութը մեզանից, սովորելը՝ ձեզանից... :) Դե, ձե´զ տեսնենք: Ակտիվ եղեք քննարկումներում...

«Ոչ ոտք ունի, ոչ ձեռք»

Զարմանալի կամքի ուժով օժտված այս երիտասարդը ժամանակ առ ժամանակ հանդիպումների է ունենում փոքրերի, դեռահասների և մեծահասակների հետ՝ պատմելով իր կյանքի պատմությունը, իր ունեցած դժվարությունները և այն սկզբունքները, որոնք ստիպում են նրան շարժվել առաջ և փորձել ապրել այնպես, ինչպես ապրում են մնացած մարդիկ: Մանուկ հասակում նրան դժվար է եղել մտածել այն մասին, որ նա նման չէ մնացած բոլոր մարդկանց, որ նա երբեք չի ամուսնանա, չի ունենա երեխաներ, բայց մեծանալով նա փոխել է մտածելակերպը:

Այժմ նա փաստում է, որ սխալ է մտածել, որ դու լիարժեք չես, լավը չես: Իր արտաքին արատների համեմատ այդ երիտասարդը շատ հաճախ է ծիծաղում, զարմանալի կենսուրախ է և բազմաթիվ մարդկանց հարցերին, թե ինչպես կարող է ուրախանալ և ժպտալ, տղան պատասխանում է, որ իհարկե իր համար էլ է երբեմն դժվար, բայց ամեն դեպքում պետք չէ հուսահատվել: Կան շատ երիտասարդներ, ովքեր չունեն նման թերություններ, լիարժեք են, ունեն ձեռքեր և ոտքեր, սակայն բողոքում են իրենց արտաքինից: Այս երիտասարդը խորհուրդ է տալիս գոհ լինել կյանքից և սիրել ինքդ քեզ այնպիսին, ինչպիսին որ կաս և ամենակարևորը լինել համբերատար և շնորհակալ, սա նրա սկզբունքներից թերևս ամենագլխավորն է:

© Օրինակը վերցված է «Ինտերնյուս» ՀԿ-ի «Լրագրողական էթիկա» գրքից:

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Լաուրա Նալբանդյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել

Գիրք…   Ի՞նչ   է   գիրքը:   Գիրքը    մարդու     խորհրդատուն   է, ընկերը    բարեկամը:    Այն    իմաստության    շտեմարան   է,  որտեղ յուրաքանչյուր   ոք   կարող   է   գտնել     իրեն    հուզող    հարցի   պատասխանը:

Մարդը     գրքի    հետ   մտերմանում  է    մանուկ   հասակից,   շատերը`  մանկապարտեզից:   Տարիների   ընթացքում   այդ   մտերմությունը      դառնում    է   բարեկամություն:

Այդպես    եղավ    և  ինձ   հետ:

Երեք    տարեկան   էի,   երբ   մանկապարտեզ   գնացի: Այնտեղ   ես    շատ   բանաստեղծություններ   և   հեքիաթներ   սովորեցի:  Մեր  խմբի    բոլոր    երեխաների       հետ    սրտանց     ցանկանում   էի  ընկերություն    անել:    Նրանք    ինձ    չէին    հասկանում,    հաճախ    փոխում   էին   իրենց    վերաբերմունքը   օրվա    մեջ    մի  քանի    անգամ:     Ես   դրանից    շատ   էի    վիրավորվում   և    նեղանում   նրանցից:

Իմ   ժամանակը  եկավ, և  ես    դպրոց    գնացի:

Սովորեցի    մեսրոպյան   լուսապայծառ     տառերը   և   գրքերի    հետ   իմ    բարեկամությունը   ավելի    ջերմացավ:   Սկսեցի    շատ   գրքեր    կարդալ:   Ինչքան   շատ  էի  կարդում,  այնքան  հասկանում   էի,   որ   իմացածս   շատ       քիչ   է,  ուստի     պետք   է   կարդալ,   անդադար  կարդալ   ու   ձգտել  ավելիին:

Այսպես   գիրքը    դարձավ     իմ   անբաժան   ընկերը  և     մնում   է    մինչև   այսօր:   Հիմա   ես  առաջվա  նման    շատ   չեմ   նեղանում  իմ   ընկերներից:    Հասկանում  եմ,  որ   մարդը   սխալական   է,   ամենակարևորը   ներել   իմանալն   է:   Այդպես   մտածել    ինձ  սովորեցրեց   Աստվածաշունչը,   որին   ես  ծանոթացա   չորրորդ    դասարանում:   Իսկ   հինգերորդ    դասարանում,  երբ   սկսեցի   անցնել  <<Հայոց եկեղեցու    պատմություն>>   առարկան,   իմ    գիտելիքներն   այդ    իմաստուն  գրքի  մասին   բավականին    խորացան:

Ես   ծանոթացա   աշխարհի     ստեղծման   առասպելին,  իմացա   Հիսուսի    ծննդյան,   նրա    քարոզների   և     հրաշագործությունների  մասին:

Հիսուսը  մարդկանց    մեջ    ապրեց     երեսուներեք  տարի  և   դարձավ      բարության   և   մարդասիրության   օրինակ:   Ինձ    համար    նա   դարձավ   չափանիշ, և   ես   սկսեցի     ներողամիտ    լինել   իմ   ընկերների    հանդեպ:

Այսպես      Աստվածաշունչը   ինձ    սովորեցրեց   ապրել:

Իհարկե,    ես   դեռ   շատ   քիչ    գիտելիքներ   ունեմ,   որ   կարողանամ   լուրջ    դատողություններ     անել,    բայց   մեծերից   լսել  եմ,  որ    Աստվածաշունչը    իր   մեջ   պարունակում   է      բոլոր    հարցերի   պատասխանները:

աստվածաշունչ, գիրքը որը սովորեցրեց ինձ ապրել, ՇԱՐԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ,

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Կարդացի և... մեկնաբանեցի

Կարդացի և... և վերջ: Մրցույթի վերջնաժամկետն էլ անցավ:

Մի քանի բառ ավելի, մի քանի բառ պակաս, մի օր ուշ, մի օր շուտ ուղարկված. բոլոր ստեղծագործությունները տեղադրվեցին բլոգում:

(Չեն տեղադրվել միայն անանուն ստեղծագործությունները, որոնք սակայն անպայման կտեղադրվեն բլոգում՝ հեղինակի տվյալները ճշտելուց հետո:)

Թվով մոտ 130 ստեղծագործություն՝ ուղարկված Երևանից, ՀՀ տարբեր մարզերից, ինչպես նաև Արցախից, սպասում են քննարկումների, քննադատությունների և հաղթանակի հույս փայփայում:
Ի դեպ, բլոգում տեղադրված շարադրությունները խմբագրված չեն:

Հիշեցնենք, որ հաղթողներին (1-ին՝ էլեկտրոնային գիրք, 2-րդ և 3-րդ մրցանակներ) որոշելու են պրոֆեսսիոնալ ժյուրին և Երիտասարդ Լրագրողների Առցանց Ակումբի անդամները, իսկ առավելագույն դիտումների և մեկնաբանությունների արժանացած նյութը խրախուսական մրցանակ է ստանալու:

Ավելացնենք, որ նույն IP-ից կամ անանուն (anonymous) մեկնաբանությունները հաշվի չեն առնվելու:

առցանց ակումբ, Կարդացի և, Մրցույթներ, նյութեր,

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Աստղիկ Առաքելյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել

«Ես ծաղրածու եմ,ծաղրածու', որ ակնթարթների հավաքածու է կազմում…»:
  Կարելի է շատ բաների կողքով ուղղակի անցնել,և չնկատել:Իսկ ծաղրածուն տեսնում է ամեն ինչ:Նա հասարակ իրավիճակներում (ասենք կողպեքով դուռը բացելը) տեսնում է ինչ-որ առեղծվածային բան,որն էլ կարող է դարձնել մնջախաղ կամ ներկայացման որևէ հատված: Առհասարակ ամեն ինչ այլ է ծաղրածուի աչքերով…
Ինձ շատ է դուր գալիս Հայնրիխ Բյոլի «Ծաղրածուի աչքերով» վեպը: Այն պատմում է մի հասարակ մարդու,մի ծաղրածուի մասին,որն ապրում էր ֆաշիզմի նողկալի աշխարհում,և այնտեղ էլ անցնում էր իր պատանեկությունը:
Մի աշխարհ,որտեղ չկար սեր, հարգանք,ազնվություն, որտեղ չէր գնահատվում անհատը: Իսկ կրոնական աշխարհը հիմնված էր միայն շահի ու կեղծիքի վրա,և խախտվում էին արդեն ընտանիքի հիմքերը:Այնպիսի մի աշխարհ,որին զոհ էին գնում անմեղ մարդիկ,և որին զոհ գնաց նաև ծաղրածուի անմեղ քույրը…Այս ամենը ընդամենը շատ չնչին մասն է այդ նողալի աշխարհի,և գուցե մենք չենք էլ պատկերացնում կատարվածի լրջությունը,շատ հաճախ էլ պատմության դասերին ասում ենք թվեր` չհասկանալով դրանց իմաստը, չպատկերացնելով` ինչ է նշանակում 50 մլն. մարդու կյանք…

արտասահմանյան գրականություն, գիրքը որը սովորեցրեց ինձ ապրել, ծաղրածու, Հ. Բյոլլ, ՇԱՐԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ, տխրություն,

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Արմինե Գրիգորյան: Թիմ Թալեր կամ վաճառված ծիծաղ

…Փոքրիկ քաղաքում նեղ նրբանցքներ են: Այստեղ է ապրել այդ փոքրիկ տղան: Քանի~ անգամ է տխուր թափառել` երազելով ընտանիքի, սիրո և ջերմության մասին: Քանի~ անգամ է թափառել այստեղ` թաքցնելով արցունքները, թաքցնելով հիասթափությունը… Հենց այստեղ է վաստակել իր առաջին թղթադրամները, և հենց այստեղ է վաճառել իր ծիծաղը…
  Կուզեի փակել աչքերս ու հայտնվել այնտեղ` այն նեղ նրբանցքում, որտեղ նա առաջին անգամ հասկացավ, որ առանց ծիծաղ` այս կյանքը գորշ է: Կուզեի խոսել նրա հետ ու պատմել այն ամենը, ինչ կատարվել է հոգումս` նրա պատմությունը կարդալիս:
<<Սիրելի Թիմ, ես գրեթե քո տարիքին եմ.. Գուցե չեմ տեսել այնպիսի դժվարություններ իմ կյանքում, ինչպիսին որ դու ես ապրել: Բայց զգացել եմ այն, ինչ զգացել ես դու. Կորուստ… Կյանքում կորուստները շատ են լինում. Մեկը կորցնում է ծնող, մյուսը` փող, մեկ ուրիշը` սեր: Բայց իմ և քո կորուստը երևի ավելի մեծ է. մենք կորցրել ենք ծիծաղ: Դու վաճառեցիր այն` փոխարենը ստանալով գրազը շահելու կարողություն, իսկ ես… ես ինքս էլ չգիտեմ, թե ուր է կորել իմ ծիծաղը, այն վաղուց չկա… Գուցե նրանից է, որ վաղուց չկա իմ կյանքում ուրախություն, որ վաղուց մարել է իմ մեջ ապրելու ցանկությունը: Ուղղակի սկսեցի ճանաչել կյանքը, ուղղակի տեսա այն գորշ գույները, որոնք թաքնված են կյանքի խորքերում: Ուղղակի հիասթափությունը այնքան մեծ է, որ այլևս ուժ չունեմ ծիծաղելու, նույնիսկ` ժպտալու…
  Ես գիտեմ, որ կյանքում միշտ էլ սևից հետո գալիս է սպիտակը, որ խավարին միշտ էլ հետևում է լույսը, բայց… երբ պատռվում են մարդկանց դիմակները, երբ բարության փոխարեն ես կեղծավորություն եմ տեսնում, ինձ թվում է, թե այս ամբողջ կյանքը ընդամենը մի մեծ ներկայացում է: Ինձ թվում է, թե այս կյանքը մի մեծ օձ է, որ գալարվելով հիպնոսացնում ու խաբում է մարդկանց իր գեղեցկությամբ… Հուսահատությունը գրկում է ինձ ու… ծիծաղ չկա:

արտասահմանյան գրականություն, Գիրքը, թիմ թալեր, նամակ, ՇԱՐԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ,

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Ալմաստ Մովսիսյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել

Բոլոր չարիքները մարդու միտքն են մտնում տգիտությունից` կույրը զրկվում է արեգակի ճառագայթներից: Տգետ չլինելու համար պետք է ընդամենը գիրք կարդալ:
ՙԳիրքը՚` դա մտքի բարձրաբերձ ելևէջների, հոգու զմայլելի, աստվածային  ու չնաշխարհիկ թևակոխումների լիակատարությունն ու ամբողջությունն է: Այն մարդկության լավագույն ստեղծագործություններից է:
Դրա միջոցով է, որ մեզ է հասել դարեր ու դարեր փոխանցված գիտելիքները:Եթե չլիներ գիրքը, ամեն դարաշրջան նոր Նյուտոն, Շեքսպիր և Էնշտեյն պետք է ունենար: Գրքերի այնքան մեծ բազմազանություն կա, որ չես էլկողմնորոշվում, թե որը կարդալ: Շատերը երազում են այնքան ժամանակ ունենալ , որ աշխարհի բոլոր գրքերը  կարդան: Ամեն դեպքում, անկախ նրանից, թե որքան զբաղված ես լինում միշտ էլ ժամանակ պետք է գտնես գիրք կարդալու համար:Գիրքը գիտելիք է տալիս և սովորեցնում է ապրել կյանքում, այն զարգացնում է մարդու մտածելակերպը, երևակայությունը, ընդլայնում է նրա աշխարհայացքը: Մարդու համար գիրք կարդալը, դա ժամանակը լավագույն ձևով օգտագործելու հնարավորությունն է:
Այն մարդիկ, ովքեր պարապ են և օրվա ընթացքում անելիք առանձնապես չունեն, կարող են փոխել իրենց կյանքը միայն գիրք կարդալով: Չի կարող մարդն անընդհատ կարդալ-կարդալ և նրա մոտ ոչինչ չփոխվի:Իսկ եթե չի փոխվում, ուրեմն նա անխելք է և չունի համապատասխան գիտելիքներ, հասկանալու համար տվյալ գրքի իմաստը: Որպեսզի հասկանա այդ գրքի իմաստը, նախ պետք է իմանա, թե ինչի համար է այն կարդում: Եթե մարդ ուզում է ուղղակի հաճելի ժամանակ անցկացնել ու հանգստանալ, պետք է կարդա գեղարվեստական գրքեր, եթե ուզում է նորանոր բարձունքների հասնի մասնագիտության մեջ, ապա պետք է կարդա մասնագիտական գրքեր: Մարդիկ կան, ովքեր էլեկտրոնային գրքեր են կարդում, իսկ ոմանք էլ` թղթե գրքեր: Էլեկտրոնային գիրքն իհարկե չունի թղթի հոտը, որն ունեն սովորական գրքերը: Դրանք չես կարող շոշափել, թերթել և էջանիշ դնել: Բայց էլեկտրոնային գիրքը ունի մի շարք առավելություններ` հնարավոր է վայրկյաններում գտնել ինչ-որ գիրք աշխարհի մյուս ծայրում, մեկ համակարգչում հազարավոր գրքեր պահել և այլն: Իմ կարծիքով դա այդքան էլ էական չի` կարևորը բովանդակությունն է:

արկածային, արձակ, արտասահմանյան գրականություն, Գիրքը, գիրքը որը սովորեցրեց ինձ ապրել, ՇԱՐԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ,

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Լիլիթ Գևորգյան: Գիրքը, որը սովորեցրեց ինձ ապրել

Բարև ես Լիլիթ Գևորգյանն եմ, սովորում եմ «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում: Մեյլս բացեցի, կարդացի և որոշեցի մասնակցել մրցույթին: Ուզում եմ խոսենք իմ ամենասիրած գրքերից մեկի մասին` «Նոթեր Շելոկ Հոլմս մասին»/ Ա. Կոնան Դոյլ, որը սովորեցրեց ինձ ապրել: Մի քանի բառով ներկայացնեմ հա, (դե միգուցե գիրքը չեն կարդացել, որ մարդկանց համար ինչ որ անհասկանալի բաներ չմնան էլի, չասեն էլի` ինչ կապ ունի էս աղջկա գրածը գրքի հետ): Շելոկ Հոլմսը  ՄԻ ԲԱՐԻ ԽՈՐԱՄԱՆԿ ՄԱՐԴ ԷՐ, ով իր էությամ կարողանում էր շուտ կողմորոշվել և կյանքի ցանկացած փորձությունները հաղթահարում էր (ոչ միայն իր խնդիրներ այլ տասնյակավոր անհատների) այնպես, որ պարզապես զարմանալ կարելի է: Դե պատկերացրեք, մարդ ինչպիսի խելացի ու միաժամանկ խորմանկ պիտի լինի, որ նրա մասին խոսան ամբողջ աշխարհով մեկ: Այո նա չէր սիրում սխալներ թույլ տալ, նա հենց այն մարդու հատկանիշներն ուներ որով պիտի ապրեն բոլորը:  Էս գիրքը կարդալով ես հասկացա, որ պետք է սովորեմ հենց այ այսպես ապել ինչպես խուզարկուն էր: Գիրքը սովորցրեց ինձ ոչ միայն ապրել` այլ ճիշտ ապրել: 
Այն մտքերը, որոնք հիմա պիտի շարադրեմ անմիաջապես կապ ունեն գրքի բովանդկանության հետ, որը ես հասկանում և արտաբերում եմ իմ մոտեցումով: 


Ապրել նշանակում է այնպես ապրել, որ մյուս օրը արթնանաս ու չասես` «Վայ ինչի էս քայլը ես արեցի, պիտի էդպես չանեի, բայց ինչ հիմարն եմ ես»: Շելոկ Հոլմսը գրեթե երբեք չէր փոշմանում իր կատարածների համար, ինչպես ես եմ կամ դու:
''Ապրել'' հասկացողության մեջ մտնում է նաև` ճիշտ ապրելու սկզբունքը: Ճիշտը` ամեն կերպ փորձել սխալներ թույլ չտալն է, փոխարենը շրջանցել դրանց ու հասնել մի այնպիսի գագաթի, որ ասես սխալ չի էլ եղել, այլ ընդհակառակը սխալ-ին դու համառորեն վրաերթի ես ընթարկել քո կյանքի մեքենայով (կյանքի մեքենան էլ հենց քո միտքն է` ուղեղը) և դրա մասին տեղեկանալով էն էն էն պուճուրիկ, չնչին մի ամբողջ ոչնչություն պարունակող սխալիկները, վախեցել են անգամ քո մտքի ստվերից, որովհետև չեն ցանկանա` սատկել, հենց այդ ժամանակ էլ կանցնեն մեկ այլ ուրիշին սպառնալ`ում կյանքի մեքենան անզոր է այդ քայլը անելու, ու քանի քանիսնե՞րն են անզոր, էխ Աստված նույնիսկ դու չես իմանա: Հա, հա թույլերը կկործանվեն իսկ դու, քո խորամանկության շնորհիվ կհասնես ավելի բարձրագույն, լավ արդյունքի`որ ոչ միայն դու չէիր սպասում այլ բոլորը կմնան ապշած:
Հենց այնպես չէ ասված` ապրել բառը, եթե ճիշտ չապրես ինչպես ես էի նկարագրում  հենց նոր բառերի միջոցով կամ չունենաս մի լուրջ նպատակ, որի շնորհիվ ինքդ էլ կհասկանաս, որ հենց այնպես չես ապրում:

գիրքը որը սովորեցրեց ինձ ապրել, ՇԱՐԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ, Շերլոք Հոլմս,

Rate this posting:

{[['', '']]}

{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}